Purmèras jornadas internacionalistas d’Occitania (JIOC) : ua bèra escaduda.

Published in Occitània Read 197 times

 Que podem anonciar que los purmèrs dias internacionalistas d’Occitania son ua escaduda de las bèras pr’amor qu’an pleat la loa mission, la de començar a acampar los elements los mei concients deu combat nacionau. Numerosas questions qu’estón abordadas, la question de las hemnas en lo moviment occitanista, lo ligam entre lutas sociaus e occitanisme, las relacions internacionaus e plan solide l’occitanisme politic eth-medish.

Que hasèva bèra pausa que lo tèrmi nacion, d’estat sobeiran, de luta de liberacion nacionau (e sociau) e de luta antipatriarcau n’avossen pas avut un tau grat de normalitat au parat d’un acamp occitanista. Pendent los 3 dias, aqueths mots qu’èran normaus e centraus. Que s’i entenè chic a  parlar de lenga e de cultura, totun ua part deus debats èra tot en occitan e en mantuns dialèctes. Qu’avem hicat au centre la politica. Qu’ei donc ua rompedura dab lo blocatge istoric deus occitanistas cap a la politica.

Que’ns diseràn que n’èm pas representatius de l’occitanisme, e que responeram que n’èra pas lo prètzhèit. Au contre, que volem aviar un procediment de construccion d’un occitanisme politic de combat, e aquò qué que’n sian las opinions politicas de cada moviment, de cada organisacion e de cada persona. N’èm pas copats tanpòc de l’occitanisme culturau mes que pensam que’u cau despassar e peu moment aquò que’s hè dab los sectors los mei concients deu moviment. L’occitanisme culturau ne pòt pas contunhar shens aver ua responsa politica, shens un moviment nacionau patriòta qui perpausa un projècte emancipator a la societat occitana. N’i a pas d’auta crisi en l’occitanisme que la qui consisteish a acceptar la dominacion francesa, qui reduseish lo noste combat au sauvetatge de la lenga e de la cultura, qui liga la soa accion au ben voler deu personau politic francés ou occitan qui se’n chauta. Que i a un chepic financier, ou de politica anti-occitana sonque pr’amor l’avem redusit a un combat culturau, a un combat qui denega que tot ei en las mans deu poder centrau. Ne podem pas mei estar hicats a la còrda deus partits parisians qui ne vòlen pas de nosautes e qui negan lo combat nacionau devath problematicas societaus.

Aqueth tribalh de construccion que va passar per ua sintèsi de l’istòria politica occitanista, aqueth tribalh qu’ei dejà beròi engatjat dab sintèsis e analisis d’occitanistas concient(a)s deus enjòcs. Lo tribalh n’ei pas qu’au debut, mes las basas que son aquiu, camins navèths que son a explorar com per exemple la construccion d’un occitanisme feminista pròpi a la nosta nacion. Que devem tanben estudiar las experienças vesinas e luenhèras de liberacion, que devem apréner d’aqueras e har vàder ua vertadera pensada occitanista pròpia.

Qu’ei pr’amor d’aquò que las purmèras JIOC son ua escaduda. Que s’inscriven en l’istòria de la liberacion de la nosta nacion. Que participen a la barradura d’ua epòca ubèrta setanta ans a. Qu’arremercejam tots los invitats e las invitadas e tots los participants e las participantas qui an hèit d’aquera fin de setmana un gran moment de batalèra, de partatge e de camaraderia.

Que profieitam d’aqueth comunicat entà tornar balhar lo noste sostien a la luta independentista catalano-aranesa e mei precisament a la camarada Mireia Boya qui ei vienuda portar la soa pèira a l’edifici, era qui ei miaçada de dotze ans de preson per l’imperialisme espanhòu.

Lo noste sostien totau qu’ei adreçat tanben a tots los pòples en luta en Exagòne e pertot en lo monde.

Qu’averatz en chic de temps un compte rendut detalhat deus JIOC.

Que podem anonciar que, en l’aviéner, d’autes eveniments constructius que’vs seràn perpausats.

Viva los JIOC

Viva la navèra èra de l’occitanisme politic

Viva la luta nacionau de liberacion

Viva l’internacionalisme.